blog błąd lekarza tło

Sąd czy nie-sąd?

 

Decyzja o niepełnosprawności, a błąd lekarski – co warto wiedzieć?

26.11.2019 in Sąd czy nie-sąd?

Uzyskanie decyzji o niepełnosprawności będzie konieczne w wielu przypadkach błędów medycznych. Taka konieczność może wystąpić zarówno w przypadku osób dorosłych, jak i dzieci, które są ofiarami błędów okołoporodowych. Uzyskanie takiej decyzji nie tylko ułatwia dochodzenie późniejszych roszczeń z tytułu błędu medycznego, jak również wpływa na życie pacjenta na szereg innych sposobów. Gwarantuje m.in. dostęp do wielu świadczeń. W dzisiejszym artykule wyjaśniamy związek pomiędzy decyzją o niepełnosprawności a błędem lekarskim. Podpowiadamy też jak uzyskać decyzję i rozpocząć walkę o uzyskanie roszczeń należnych ofiarom błędów medycznych. 

Czym jest niepełnosprawność i dlaczego warto ubiegać się o decyzję o niepełnosprawności?

Zgodnie z ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, niepełnosprawność jest trwałą lub okresową niezdolnością do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy. Orzecznictwo patrzy na tę kwestię szerzej. Polskie sądy w sposób dość jednolity rozpatrują niepełnosprawność nie tylko pod kątem stanu zdrowia, ale również – społecznym i psychicznym. Osobą niepełnosprawną w sensie prawnym jest pacjent, który dysponuje orzeczeniem o niepełnosprawności, o stopniu niepełnosprawności lub orzeczeniem o wskazaniach do ulg i uprawnień.

W pewnym uproszczeniu, za niepełnosprawne uznaje się zatem osoby, które:

  • cechują się naruszoną sprawnością fizyczną lub psychiczną;
  • przewidywany czas trwania upośledzenia ich stanu zdrowia wynosi więcej niż 12 miesięcy;
  • wymagają stałej opieki lub pomocy osób trzecich w realizacji podstawowych potrzeb życiowych.

Dlaczego warto ubiegać się o decyzję o niepełnosprawności? Przede wszystkim, pacjent dzięki takiej decyzji może korzystać z wielu form pomocy, takich jak m.in.:

  • Wsparcie w zakresie rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia. Osoby niepełnosprawne mogą uzyskać zatrudnienie, korzystać z przywilejów pracowniczych oraz uczestniczyć w specjalnych szkoleniach. 
  • Pomoc w rehabilitacji społecznej, w tym m.in. uczestnictwo w turnusach rehabilitacyjnych czy terapii zajęciowej.
  • Uzyskanie dofinansowania, np. na niezbędne sprzęty ortopedyczne, techniczne i inne ułatwiające funkcjonowanie osoby niepełnosprawnej.
  • Uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego, świadczeń rodzinnych oraz zasiłku z pomocy społecznej.
  • Możliwość skorzystania z przywilejów podatkowych, zniżek w komunikacji miejskiej, zwolnień z abonamentu radiowo-telewizyjnego oraz usług socjalnych czy terapeutycznych zapewnianych przez m.in. organizacje pozarządowe.

Zdajemy sobie oczywiście sprawę, że szereg tych „przywilejów” jest niewielkim pocieszeniem w sytuacji, gdy pacjent stał się niepełnosprawny na skutek błędów personelu medycznego. Szczególnie dramatyczne są sytuacje, w których wszystko wskazuje na to, że błędu można było uniknąć. Uzyskanie decyzji o niepełnosprawności ułatwia jednak walkę przed sądem o świadczenia takie jak m.in. odszkodowanie, zadośćuczynienie czy renta, które należą się pacjentowi, będącemu ofiarą nieprofesjonalnego postępowania lekarzy. O tym, o jakie świadczenia warto ubiegać się w konkretnej sprawie i ile można żądać, każdorazowo powinien decydować prawnik reprezentujący pacjenta. W osobnym artykule wyjaśniałyśmy również, dlaczego w sprawie na tle błędu medycznego niezbędne jest wsparcie wyspecjalizowanej kancelarii. 

Jak uzyskać decyzję o niepełnosprawności?

O tym, czy pacjenta można uznać za osobę niepełnosprawną, orzekają powiatowe lub miejskie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności – jako pierwsza instancja. Drugą instancją są wojewódzkie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności.

Aby pacjent został uznany za osobą niepełnosprawną, niezbędny będzie stosowny wniosek wraz z zaświadczeniem lekarskim, kopią dokumentacji medycznej i innymi dokumentami, które umożliwią wydanie orzeczenia (w zależności od konkretnego przypadku). Wniosek może złożyć sam poszkodowany pacjent, jeśli jest pełnoletni. W imieniu dzieci pokrzywdzonych na skutek błędów przy porodzie, wnioskować będą rodzice. Dzieci do 16. roku życia uzyskują orzeczenie o niepełnosprawności bez orzekania stopnia. Osoby, które przekroczyły 16 rok życia, otrzymują stosowne orzeczenie wraz z określeniem stopnia. Stopień niepełnosprawności może być znaczny, umiarkowany i lekki. 

Uzyskanie orzeczenia o niepełnosprawności – niezbędne dokumenty

Wniosek, który jest niezbędny dla uzyskania decyzji o niepełnosprawności, należy pobrać ze strony zespołu orzekającego, odpowiedniego ze względu na stałe miejsce pobytu pacjenta. Nie istnieje wzór jednolity dla całego kraju. Pacjent we wniosku będzie musiał podać m.in. swoje dane, nr dowodu osobistego, cel złożenia wniosku, informacje dot. sytuacji życiowej, zawodowej itp. 

Do wypełnionego wniosku załącza się zaświadczenie lekarskie i kopię dokumentacji medycznej. Zaświadczenie lekarskie załączamy w oryginale. Zaświadczenie jest ważne przez 30 dni i w tym czasie pacjent powinien złożyć wniosek. Dokumentacja medyczna może zostać natomiast złożona w formie kserokopii, poświadczonej za zgodność z oryginałem. 

Całość niezbędnych dokumentów można dostarczyć osobiście lub wysłać pocztą za potwierdzeniem odbioru.

Wniosek o orzeczenie o niepełnosprawności – co dalej?

Po tym, jak pacjent złoży dokumenty, nie pozostaje nic innego jak tylko czekać na informację o terminie posiedzenia, na którym rozpatrywana będzie sprawa. W przypadku wyjątkowo skomplikowanych spraw czas oczekiwania na wyznaczenie posiedzenia może zająć do dwóch miesięcy, w przypadku mniej skomplikowanych spraw – powinien być to miesiąc. 

Obecność pacjenta na posiedzeniu jest niezbędna. Powinien zabrać ze sobą wszelką dokumentację, wyniki badań, skierowania itp. – wszystko, co w jakikolwiek sposób potwierdzi potrzebę uznania za osobę niepełnosprawną. W trakcie posiedzenia będzie miało miejsce badanie. Podczas badania specjaliści (zazwyczaj lekarz i psycholog, pedagog lub ewentualnie – pracownik socjalny) ocenią stan zdrowia pacjenta i jego zdolność do samodzielnego funkcjonowania. Zwykle zachodzi także konieczność rozmowy z psychologiem. W przypadku dzieci sprawa jest oczywiście prostsza, bo wszystkie w.w. czynności dostosowuje się do wieku i możliwości pacjenta. 

Wydanie orzeczenia o niepełnosprawności ma miejsce w terminie dwóch tygodni, liczonych od daty posiedzenia komisji. Jeśli decyzja będzie pozytywna, pacjent uznany za osobę niepełnosprawną będzie mógł korzystać z szeregu udogodnień, o których wspominałyśmy powyżej. W przypadku, gdy do niepełnosprawności doszło w związku z błędem medycznym, pacjent uzyskuje tego oficjalne potwierdzenie. 

Jeśli natomiast decyzja będzie negatywna – nie wszystko stracone. Od negatywnej decyzji można się odwołać. Jak? Wyjaśniamy to szczegółowo w artykule Odwołanie od decyzji o niepełnosprawności

Uzyskanie decyzji o niepełnosprawności, odwołanie od decyzji o niepełnosprawności i postępowanie o błąd medyczny – warto skorzystać z pomocy ekspertów

Pacjenci, którzy potrzebują pomocy w związku z niekompetentnym działaniem personelu medycznego, nie powinni działać samodzielnie. Pomoc prawnika ułatwi dochodzenie roszczeń na każdym etapie – począwszy od uzyskania decyzji o niepełnosprawności i ewentualną drogę odwoławczą, aż po postępowanie sądowe o odszkodowanie i zadośćuczynienie z tytułu błędu w sztuce medycznej. 

Wygrana ze szpitalem i lekarzem jest możliwa. Udowodniłyśmy to, niejednokrotnie pomagając naszym klientom w uzyskaniu pozytywnej decyzji o niepełnosprawności oraz zdobywając świadczenia pieniężne na drodze sądowej. Bardzo możliwe, że możemy pomóc również Tobie. Opisz nam swoją historię, zadzwoń lub skontaktuj się z nami osobiście. 

Joanna Lazer, adwokat

Małgorzata Hudziak, radca prawny

Kancelaria Lazer&Hudziak, Plac Konstytucji 5/19 00-657 Warszawa 

Nr telefonu 604432333, 530291291, 536 007 001

Mail: kancelaria@lazer-hudziak.pl

 

brak komentarzy

Odwołanie od decyzji o niepełnosprawności

26.11.2019 in Sąd czy nie-sąd?

O możliwości odwołania od decyzji o niepełnosprawności powinien wiedzieć każdy pacjent, który stara się o status osoby niepełnosprawnej. Jest to również ważny temat dla osób, które stały się niepełnosprawne na skutek błędów w sztuce medycznej. Orzeczenie o niepełnosprawności ułatwia funkcjonowanie w życiu codziennym w wielu ważnych aspektach, takich jak m.in. wsparcie w zakresie rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia, pomoc w rehabilitacji społecznej, dofinansowanie np. na niezbędne sprzęty ortopedyczne, uprawnienia do licznych świadczeń czy możliwość skorzystania z przywilejów podatkowych oraz zniżek w komunikacji miejskiej. 

Co może zrobić pacjent, który otrzyma negatywną decyzję i nie zostanie uznany za osobę niepełnosprawną wskutek orzeczenia powiatowego lub miejskiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności? Nie jest to z pewnością koniec kroków, jakie można podjąć. Tę problematykę nakreślamy w dzisiejszym artykule. 

Orzeczenie o niepełnosprawności – podstawowe informacje

O niepełnosprawności mówimy w przypadku trwałej lub okresowej niezdolności do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującej niezdolność do pracy.  W sensie prawnym osoba niepełnosprawna dysponować musi orzeczeniem o niepełnosprawności, o stopniu niepełnosprawności lub orzeczeniem o wskazaniach do ulg i uprawnień. Orzeczenia o niepełnosprawności wydawane są na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Postępowanie prowadzące do wydania takiej decyzji jest zespołowe i dwuinstancyjne.

O tym, czy pacjenta można uznać za niepełnosprawnego w sensie prawnym, jako pierwsza instancja decydują powiatowe lub miejskie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności. Drugą instancją są wojewódzkie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności. Dla uznania pacjenta za osobę niepełnosprawną niezbędny jest odpowiedni wniosek. Zespół orzeka o przyznaniu pacjentowi statusu osoby niepełnosprawnej na posiedzeniu, na którym obecność pacjenta jest zasadniczo obowiązkowa. 

Więcej o tym, w jaki sposób przebiega proces prowadzący do uzyskania decyzji o niepełnosprawności, w tym również w przypadku pacjentów pokrzywdzonych na skutek błędów medycznych, pisałyśmy szczegółowo w artykule Decyzja o niepełnosprawności, a błąd lekarski – co warto wiedzieć?

Odwołanie od decyzji o niepełnosprawności – odwołanie do wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności

W przypadku, gdy pacjent nie zgadza się z orzeczeniem miejskiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności, droga do uzyskania pozytywnej decyzji o niepełnosprawności nie jest jeszcze zamknięta. Drugą instancją, do której można się odwołać, jest – jak już wspomniałyśmy – wojewódzki zespół ds. orzekania o niepełnosprawności. Będzie on właściwy do rozpatrywania odwołań od orzeczeń o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, wydawanych przez powiatowe i miejskie zespoły orzekające, funkcjonujące w konkretnym województwie. Na złożenie odwołania pacjent ma 14 dni kalendarzowych liczonych od dnia otrzymania orzeczenia. Warto jednak dokładnie przeczytać pouczenie (jak również oczywiście samą decyzję i jej uzasadnienie). Znajdują się tam wszystkie wytyczne, również w zakresie terminu, w których należy składać odwołania.

Odwołanie powinno być logiczne i sformułowane w sposób czytelny. Powinno zawierać dane personalne i adresowe pacjenta, oznaczenie instytucji, do której się zwracamy, wskazanie, od której sprawy się odwołujemy, treść odwołania z uzasadnieniem i podpis. W uzasadnieniu należy możliwie szczegółowo wyjaśnić, dlaczego nie zgadzamy się z decyzją powiatowego zespołu. Warto jednak pamiętać, że jest to pismo urzędowe i dokument – nie należy dawać w nim upustu emocjom. Odwołanie powinno być możliwie neutralne i profesjonalne. 

Odwołanie należy złożyć za pośrednictwem powiatowego zespołu – tego samego, który wydał decyzję. To ważne! Należy pamiętać, aby odwołania nie składać bezpośrednio do organu drugiej instancji, bo ten i tak przekaże wszystkie dokumenty do organu pierwszej instancji. Wydłuży to jedynie czas oczekiwania na rozpatrzenie sprawy (zamiast – jak często błędnie uważają pacjenci – skrócenia go). 

Zespół powiatowy prześle odwołanie do zespołu wojewódzkiego w terminie 7 dni od otrzymania odwołania. Organ II instancji może uwzględnić odwołanie w całości lub części, jeśli zgodzi się z argumentacją pacjenta. W takiej sytuacji nie dojdzie do kolejnego posiedzenia. 

Odwołanie od decyzji o niepełnosprawności – odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych

Negatywna decyzja zespołu wojewódzkiego, skutkująca ponowną odmową uznania za osobę niepełnosprawną, również nie musi być decyzją ostateczną. Nie jest to koniec drogi – jeśli pacjent nie zgadza się z decyzją zespołu wojewódzkiego, może odwołać się do sądu, a konkretnie sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Ponownie – należy zrobić to za pośrednictwem organu niższej instancji, czyli w tym przypadku wojewódzkiego zespołu, który wydał decyzję. Przekazuje on sądowi akta sprawy wraz z odpowiedzią na odwołanie. 

Na odwołanie się od decyzji zespołu wojewódzkiego, pacjent ma 30 dni kalendarzowych od dnia otrzymania lub doręczenia mu orzeczenia. Postępowanie przed sądem jest wolne od opłat sądowych. Aby je zainicjować, pacjent składa pozew do odpowiedniego sądu. Pozew musi spełniać warunki przewidziane przez kodeks postępowania cywilnego i zawierać m.in. oznaczenie sądu, stron, rodzaju pisma, zaskarżanej decyzji, oraz uzasadnienie zarzutów i wniosków, które będą świadczyły na korzyść roszczeń pacjenta. 

Pacjent powinien być gotowy na to, że w trakcie postępowania może zostać wezwany na badania przez powołanych przez sąd biegłych. Po badaniu biegli dokonują oceny stanu zdrowia osoby, która ma być uznana za niepełnosprawną, a następnie przekazują dokumentację sądowi. Pacjent może jednak nie zgodzić się z treścią opinii biegłego – w ciągu 7 dni może wnieść do niej zarzuty.

Sąd orzekający w sprawie weźmie pod uwagę całość materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie postępowania – w tym m.in. dokumentację medyczną, która powinna zostać mu przekazana przez wojewódzką komisją, treść odwołania, opinie biegłych itp. Dopiero po rzetelnej analizie całości dowodów wyda orzeczenie, w którym ostatecznie uzna pacjenta za osobę niepełnosprawną lub nie. 

Odwołanie od decyzji o niepełnosprawności warto przygotować z pomocą specjalisty 

Brak pozytywnej decyzji w zakresie decyzji o niepełnosprawności nie musi być końcem walki pacjenta – bez względu na to, czy mówimy o orzeczeniu pierwszej instancji czy drugiej. Tymczasem po otrzymaniu negatywnej decyzji pacjenci często poddają się i rezygnują z walki o status osoby niepełnosprawnej lub – co gorsza – podejmują na własną rękę niewłaściwe kroki i sami pogarszają swoją sytuację. Tymczasem zwykle jedynym rozsądnym wyjściem jest konsultacja z prawnikiem. Co więcej, z pomocy prawnika warto korzystać nie tylko, gdy wojewódzki lub powiatowy zespół ds. orzekania o niepełnosprawności wyda negatywną decyzję. Swoją sprawę warto skonsultować z ekspertem jeszcze wcześniej, na samym początku swojej drogi. 

Nasza kancelaria kompleksowo pomaga pacjentom, którzy starają się o status osoby niepełnosprawnej. Profesjonalnie analizujemy sprawę, prowadzimy całość postępowania, w tym również odwoławcze i przejmujemy wszelkie formalności. Zapraszamy do kontaktu. 

Joanna Lazer, adwokat

Małgorzata Hudziak, radca prawny

Kancelaria Lazer&Hudziak, Plac Konstytucji 5/19 00-657 Warszawa 

Nr telefonu 604432333, 530291291, 536 007 001

Mail: kancelaria@lazer-hudziak.pl

brak komentarzy

Powiększanie piersi przy pomocy Aquafilling bodyline –  czy jest bezpieczne?

12.07.2019 in Aquafilling, Odszkodowanie za błąd lekarski, Sąd czy nie-sąd?

AQUAfilling bodyline, a właściwie AQUAfilling Bodyline/Faceline, to żelowy preparat, wykorzystywany w medycynie estetycznej, służący m.in. do modelowania piersi czy pośladków. Na stronach internetowych wielu klinik medycyny estetycznej reklamowany jest jako nieinwazyjny, niewymagający użycia skalpela, a jedynie zastosowania „naturalnego żelu”. Pod nazwą AQUAfilling bodyline rozumie się właśnie żel hydrofilowy, składający się w 98% z soli fizjologicznej. Pozostałe 2% składu preparatu to poliamid, wiążący sól fizjologiczną. Analogiczna substancja funkcjonuje obecnie na rynku pod nazwą Los Deline. 

(więcej…)

brak komentarzy

Powikłania po zabiegu powiększania piersi Aquafilling – czy możesz liczyć na odszkodowanie?

12.07.2019 in Aquafilling, Sąd czy nie-sąd?, Wyroby medyczne

Zabiegi przy użyciu preparatu AQUAfilling bodyline, znanego również obecnie pod nazwą handlową Los Deline, zyskały popularność około czterech lat temu. Był to preparat szeroko promowany w mediach, w tym w najpopularniejszych stacjach telewizyjnych. W teorii miał być świetną i w pełni bezpieczną alternatywą dla „tradycyjnego” powiększania piersi czy pośladków przy użyciu silikonowych implantów. Zamiast skalpela, lekarz powiększa piersi przy użyciu żelowego preparatu, zawierającego sól fizjologiczną oraz poliamid. Efekt utrzymuje się do kilku lat, a następnie organizm powinien „samoczynnie” wydalić resztki preparatu. Nic dziwnego, że duża liczba kobiet zdecydowała się na spełnienie swoich marzeń o pełniejszych piersiach i skorzystanie z zabiegu przy użyciu żelu AQUAfilling bodyline. Niestety obecnie zgłaszają się do nas Klientki, u których wystąpił szereg poważnych powikłań po powiększeniu piersi przy pomocy żelu AQUAfilling bodyline. Jeśli Ty również korzystałaś z tego rodzaju zabiegu i zauważyłaś, że w Twoim organizmie zachodzą niepokojące zmiany, w dzisiejszym artykule wyjaśniamy jakie kroki prawne możesz podjąć.

(więcej…)

brak komentarzy

Sąd lekarski – odpowiedzialność dyscyplinarna personelu medycznego

18.06.2019 in Sąd czy nie-sąd?

Sąd lekarskiSądy lekarskie orzekają w sprawach dotyczących odpowiedzialności zawodowej lekarzy. W pierwszej instancji orzekają okręgowe sądy lekarskie, a w drugiej – Naczelny Sąd Lekarski (NSL). Strony w postępowaniu przed sądem lekarskim to pokrzywdzony, lekarz lub obwiniony, którego dotyczy postępowanie oraz rzecznik odpowiedzialności zawodowej. Postępowanie dzieli się na cztery zasadnicze etapy: czynności sprawdzające, postępowanie wyjaśniające, postępowanie przed sądem lekarskim oraz postępowanie wykonawcze. Bez względu na to czy jesteś pokrzywdzonym czy lekarzem, który obawia się wszczęcia przeciwko sobie postępowania dyscyplinarnego, warto znać zasady i sposób funkcjonowania sądów lekarskich.

Za odpowiada lekarz przed sądem lekarskim?

Lekarz może odpowiedzieć m.in. za takie przewinienia jak:

  • Naruszenie zasad, wynikających z Kodeksu Etyki Lekarskiej
  • Naruszenie przepisów, regulujących wykonywanie zawodu lekarza (głównie ustawy o o zawodach lekarza i lekarza dentysty)
  • Naruszenie przepisów ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta – odpowie m.in. za naruszenie prawa pacjenta do informacji czy niezachowanie w tajemnicy informacji o stanie zdrowia, a także w przypadkach podjęcia leczenia bez zgody pacjenta.

Katalog przesłanek, warunkujących odpowiedzialność lekarza może być znacznie szerszy i zależy od okoliczności konkretnego przypadku.

Okręgowe sądy lekarskie – co grozi lekarzowi?

Okręgowe sądy lekarskie funkcjonują w okręgowych izbach lekarskich. Okręgowe izby lekarskie znajdują się w większości większych miast, m.in. w Warszawie, Lublinie, Białymstoku, Częstochowie, Łodzi czy Krakowie.

Okręgowe sądy lekarskie orzekają we wszystkich sprawach jako I instancja. Mogą orzec następujące kary:

  • upomnienie;
  • nagana;
  • kara pieniężna;
  • zakaz pełnienia funkcji kierowniczych w jednostkach organizacyjnych ochrony zdrowia na okres od roku do pięciu lat;
  • ograniczenie zakresu czynności w wykonywaniu zawodu lekarza na okres od sześciu miesięcy do dwóch lat;
  • zawieszenie prawa wykonywania zawodu na okres od roku do pięciu lat;
  • pozbawienie prawa wykonywania zawodu.

Jeżeli sąd lekarski nałoży na pracownika personelu medycznego karę zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu, może połączyć tę karę z zakazem pełnienia funkcji kierowniczych w jednostkach organizacyjnych ochrony zdrowia. Od wyroku wydanego przez okręgowy sąd lekarskie można wnieść odwołanie do Naczelnego Sądu Lekarskiego. Prawo takie ma pokrzywdzony, lekarz oraz rzecznik odpowiedzialności zawodowej.

Naczelny Sąd Lekarski

Naczelny Sąd Lekarski, w przeciwieństwie do okręgowych sądów lekarskich funkcjonuje w strukturze Naczelnej Izby Lekarskiej.

Naczelny Sąd Lekarski jest stanowi wyższą instancję w stosunku do okręgowych sądów lekarskich. Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich Naczelny Sąd Lekarski zajmuje się m.in. sprawami z zakresu odpowiedzialności zawodowej zawodowej, rozpatruje protesty przeciwko ważności wyborów w izbach lekarskich oraz zażalenia. Naczelny Sąd Lekarski utrzymuje, uchyla albo zmienia orzeczenia okręgowego sądu lekarskiego. Nie uznaje obwinionego za winnego i nie wymierza kary obwinionym, którzy zostali uniewinnieni w postępowaniu przed okręgowym sądem lekarskim oraz, co do których postępowanie umorzono.

Wyroki Naczelnego Sądu Lekarskiego również można zaskarżyć. Służy do tego nadzwyczajny środek zaskarżenia czyli kasacja. Wnosi się ją do Sądu Najwyższego.

Pokrzywdzony w postępowaniu przed sądem lekarskim

Pokrzywdzonymi w postępowaniu przed sądem lekarskim, zgodnie z art. 57 ustawy o izbach lekarskich mogą być osoby fizyczne, prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Warunkiem jest to, aby ich dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przewinienie zawodowe.

Pokrzywdzony ma prawo do ustanowienia dwóch pełnomocników spośród radców prawnych lub adwokatów. Zadaniem profesjonalnych pełnomocników jest reprezentacja interesów pokrzywdzonego w postępowaniu przed sądem lekarskim.  W przypadku śmierci pokrzywdzonego w trakcie postępowania, w miejsce i prawa pokrzywdzonego mogą wstąpić jego małżonek oraz najbliższa rodzina, a także osoby pozostające we wspólnym pożyciu.

Wyroki sądów lekarskich – przykłady z praktyki

Sądy lekarskie orzekają w sprawach o naprawdę różnych stanach faktycznych.  Naczelny Sąd Lekarski rozpatruje zarówno problemy o charakterze ściśle proceduralnym, jak również materialno – prawnym, często doprecyzowując kwestie, które przeczyły Okręgowe Sądy Lekarskie.

W wyroku z dnia 15 marca 2001 r. Okręgowy Sąd Lekarski (NSL Rep. 37/01) ukarał upomnieniem lekarkę, która nie przeprowadziła wywiadu lekarskiego z należytą starannością, co w opinii sądu stanowiło przyczynę niepodjęcia właściwego leczenia, a w konsekwencji – zgonu pacjenta. Lekarkę uznano za winną popełnienia wykroczenia określonego w art. 8 Kodeksu Etyki Lekarskiej. W konsekwencji wniesienia przez lekarkę odwołania, sprawa trafiła do NSL. W trakcie analizy okoliczności sprawy, NSL przyznał, że zachodzi związek pomiędzy zarzutem przypisanym obwinionej lekarce, a zebranymi dowodami. Zauważył jednak, że przypisany lekarce czyn może sugerować istnienie bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy jej zachowaniem, a śmiercią pacjent, co jest sprzeczne ze stanem faktycznym. Lekarka nie przeprowadziła postępowania diagnostycznego z należytą starannością jedna nie wystąpiły podstawy do eskalowania zaniedbania i sugerowania, że skutkiem jej postępowania była śmierć pacjenta. NSL zmienił więc treść czynu, który przypisano obwinionej i wyeliminował z niego wszelkie niejasności. Utrzymał jednak nałożoną przez sąd I instancji karę.

Z perspektywy praw lekarzy ważne są również orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego dotyczące prawa do obrony. W jednym z istotniejszych orzeczeń, NSL podkreślił, że obwiniony lekarz ma prawo do ustanowienia obrońcy spośród lekarzy i adwokatów w każdym stadium postępowania. Uprawnienie to nie jest obwarowane żadnym warunkiem czasowym, a zatem obwiniony lekarz ma prawo do skorzystania z niego aż do zamknięcia przewodu sądowego.

Ciekawe orzeczenie zapadło również w sprawie, w której NSL uznał, że absolutnie niedopuszczalne jest wchodzenie lekarza w pewnego rodzaju stosunki majątkowe z pacjentem. W przedmiotowej sprawie lekarz w trakcie leczenia pacjenta (narkomana) odkupił od niego mieszkanie. NSL podkreślił, że jest to postępowanie sprzeczne z art. 14 Kodeksu Etyki Lekarskiej, a jego nieetyczność zachodzi nawet przy ekwiwalentności świadczeń majątkowych. Lekarza z pacjentem łączy bowiem związek szczególny, niezezwalający na tego typu zachowania.

Jak przygotować się do postępowania przed sądem lekarskim?

Jest to jedno z najczęściej zadawanych pytań, zarówno przez pacjentów, jak również lekarzy. Postępowania przed sądami lekarskimi są specyficzne. W toku postępowania, lekarze oraz pokrzywdzeni pacjenci mogą korzystać z pomocy pełnomocnika. Może być nim raca prawny, adwokat, a także inny lekarz. Skorzystanie z pomocy profesjonalistów w tego typu postępowaniach może zadecydować o sukcesie całej sprawy – efektywne prowadzenie działanie przed sądami lekarskimi wymaga wiedzy i doświadczenia. Profesjonalny pełnomocnik przygotuje zarówno pokrzywdzonego, jak również lekarza do postępowania oraz przedstawi realne szanse w sprawie.

Jeśli osobą pokrzywdzoną działaniem lekarza lub lekarzem, któremu grozi postępowanie przed sądem lekarskim, skontaktuj się z nami. Wyjaśnimy wszystkie Twoje wątpliwości.

Kancelaria Lazer&Hudziak, Plac Konstytucji 5/19 00-657 Warszawa lub ul. Bolesława Chrobrego 26/111, 40-881 Katowice.

Nr telefonu – 536 007 001.

brak komentarzy

Pozew przeciwko szpitalowi o odszkodowanie – jak walczyć o swoje

04.01.2018 in Pozew przeciwko szpitalowi, Sąd czy nie-sąd?

pozew przeciwko szpitalow pozew przeciwko lekarzowi Odpowiedź na powyższe przedstawimy od strony praktycznej. Czasem pozew przeciwko szpitalowi, a czasem wniosek do komisji…zdarza się, że najpierw jedno (komisja), potem drugie (sąd). Niestety wybór słusznej drogi nie jest łatwy. O różnicach między postępowaniami przed sądem, a komisją pisałyśmy w poprzednim poście: Pozew do sądu, czy wniosek do komisji ds. zdarzeń medycznych?  Teraz jednak czas na praktyczne podsumowanie.

(więcej…)

1 komentarz